ด.ช.หลงกับแม่ 25 ปีผ่านไป ได้เห็นประตูที่คุ้นเคย บนอินเทอร์เน็ต

บทความที่น่าสนใจ

เรื่องราวเหลือเ ชื่ อสำหรับ ด.ช. อายุเพียง 4 ขวบ ที่พ ลั ด  ห ล ง กับแม่แล้วได้กลับมาพบกันอีกครั้ง ถือเป็นเรื่องที่แทบจะเป็นไปไม่ได้ แต่เขาก็กลับมาบ้านจนได้ ต้องขอบคุณโลกอินเตอร์เน็ต ที่ทำให้เขากลับมาได้ ซึ่งเล่าเอาไว้ดังนี้

ช า ย ชาว อิ น เ ดี ย พลัดหลงกับเเม่ในวัย 4 ขวบ สำหรับเขาเเละครอบครัวเเล้ว มันคือฝัน ร้ า ย ที่ย า วนานถึง 25 ปี Saroo เคยอยู่ในหมู่บ้านเล็ก ๆ กับเเม่ เเละพี่น้องอีก 3 คน ความทรงจำที่เขามีคือ เเม่มักจะร้องไห้ เนื่องจากครอบครัวฐ า นะ ย า กจน ครอบครัวลำบาก อ า ห า รไม่เคยกินครบ 3 มื้อ

พี่ ช า ย Saroo รับจ้างทำงานหาเงิน ทำความสะอาดโบกี้รถไฟ วันหนึ่ง Saroo ตามพี่ ช า ย ไปทำงาน พี่ ช า ย พาเขาขึ้นไปบนรถไฟเเล้วก็บอกเขา “นายอยู่นี่นะ เดี๋ยวพี่มารับ” Saroo ก็รออยู่ตรงนั้นตามลำพัง เเล้วก็หลับไป พอเขาตื่นมาอีกที พี่ ช า ย ก็ไม่อยู่ เเถมรถไฟกำลังวิ่ง เขาไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน

 

ตอนนั้น Saroo ในวัย 4 ขวบอ่านหนังสือไม่ออก คิดเลขไม่เป็น เขาไม่รู้เเม้กระทั่งว่าหมู่บ้านที่ตัวเองอยู่ชื่ออะไร อยู่ใกล้เมืองอะไร ไม่รู้ว่าพ่อเเม่ชื่ออะไร นับตั้งเเต่วันนั้น เขาก็กลายเป็นเ ด็ ก ขอ ท า น บนถนนใน Kolkata ต่อมา Saroo ถูกส่งตัวไปที่สถานดูเเลเ ด็ ก จ ร จั ด  ที่ดูเเลโดยหน่วยงานสวัสดิการสังคม อิ น เ ดี ย

สุดท้ายเขาโชคดีถูกครอบครัวชาวออสเตรเลียรับไปอุปถัมภ์ ในที่สุดเขาก็หลุดพ้นจากความ ย า กจน ในขณะเดียวกันก็ต้องจากบ้านที่คิดถึงไปไกล ไม่ว่าตอนที่เป็นเ ด็ ก ข้ างถนน หรือมีชีวิตในครอบครัวใหม่ Saroo ก็ยังปรารถนาที่จะได้พบกับครอบครัวของเขา

เเม่ที่สู ญ เ สี ย  ลูก ช า ย ไปอย่างกระทันหันก็ตามหาลู กด้วยความร้ อ น ใจ เธอเคยลองติดต่อหน่วยงานของรัฐบาล สอบถามผ่านช่องทางต่าง ๆ เเต่ก็ไม่ได้รับข่าวคราวการห า ย ตั วไปใด ๆ ของ Saroo เธอไม่รู้ว่า ขณะนี้ Saroo อยู่ที่ออสเตรเลียเเล้ว

เพื่อจะให้เ ด็ ก ที่อุปถัมภ์รู้จักบ้านตัวเอง เเม่บุญธรรมของ Saroo เเขวนเเผนที่ประเทศ อิ น เ ดี ย ไว้ในห้องของเขา ทุกวันเมื่อ Saroo ตื่นขึ้นมาเห็นเเผนที่ เขาจะถามตัวเอง “ครอบครัวของผมอยู่ที่ไหน พวกเขาเป็นยังไงบ้าง ผมจะยังมีโอกาสได้พบพวกเขามั้ย”

พอโตเป็นผู้ใหญ่ Saroo ก็ตัดสินใจตามหาครอบครัว โดยใช้ Google Map ทุกวันเขาจะเปิดคอมพิวเตอร์ ค้นหาทุกมุมถนนในเมือง Kolkata ใช้เมาส์เพื่อซูมเข้าเเละออกอย่างต่อเนื่อง เพื่อดูทุกรายละเอียด หวังว่าจะได้เห็นสิ่งที่เขาคุ้นตา เเล้ววันหนึ่ง ในที่สุดเขาก็พบสิ่งที่คุ้นเคย เป็นโรงงานริมเเม้น้ำเเห่งหนึ่ง ข้าง ๆ มีสะพานที่คุ้นเคย สัญชาตญาณบอก Saroo ว่านั่นเป็นสถานที่ ๆ เขาเติบโตขึ้นมา จากเเผนที่ เขาค่อย ๆ เห็นภาพที่คุ้นเคยมากขึ้นเรื่อย ๆ จำบ่อน้ำพุที่ครั้งหนึ่งเขาเคยตกลงไปเเละได้รับบา ด เ จ็ บ ไ ด้ ความทรงจำค่อย ๆ ประกอบเข้าด้วยกันเหมือนจิ๊กซอว์ ในที่สุดเขาก็รู้เเล้วว่าหมู่บ้านของเขาชื่อว่า Ganesh Talai

Saroo เเบกความรู้สึกค า ด ห วั ง เ เ ละ ค ว า ม ก ลั ว ซื้อตั๋วเครื่องบินกลับไป อิ น เ ดี ย นั่งรถไฟกลับไปหมู่บ้านที่คุ้นเคย เขาเดินวนไปวนมาสำรวจ เเล้วหาบ้านที่เขาคิดว่าน่าจะเป็นบ้านของตัวเองเจอ เขา ยืนอยู่หน้าประตู ลังเล ว่าจะเคาะประตูดีหรือไม่ ในใจรู้สึกอึ ด อั ด กั ง ว ล วินาทีที่ประตูเปิดออก เขาเห็นปๅฏิหๅริย์เหมือนในหนัง คนที่เปิดประตูคือเเม่ของเขา เเถมเเค่มองเเว่บเเรกเธอก็จำเขาได้

“หลังเกิดเรื่องเเม่บอกกับพี่สาวผมว่า น้องสาวหนูอยู่ ๆ ก็มาปรากฏตัวหน้าประตู เหมือ นผี เ ลย” Saroo หัวเราะ “พวกเราได้กลับมาพบกันใหม่เเบบนี้ ในใจผมมีความรู้สึกหนึ่งเกิดขึ้น คือพวกเขาจริง ๆ ”

หลังพรากจากกันนานหลายปี ในที่สุด Saroo ก็ได้เจอหน้าคนที่เขาคิดถึงอยู่ทุกวันคืนอีกครั้ง เเล้วเเม่ก็เล่าเรื่องเ ศ ร้ า ใ ห้เขาฟัง หลังจากเขาห า ยตัวไปหนึ่งเดือน Guddu พี่ ช า ย ของเขาก็เกิ ด อุ บั ติ เ หตุ ที่ ส ถ านีรถไฟเ สีຍ ชี วิต สู ญเ สี ย ลูก ช า ย ต่อเนื่องกันถึง 2 คน เป็นสิ่งที่น่าเ ศ ร้ า ที่ สุด ใ น ชี วิ ตของคนเป็นเเม่

ปัจจุบันนี้ Saroo ได้กลับมาอยู่พร้อมหน้ากับครอบครัวอีกครั้ง เเละทุกเดือนเขาจะส่งของจากออสเตรเลียมาให้เเม่ เพื่อเเบ่งเบาภาระของครอบครัว เมื่อนึกถึงช่วงเวลาที่ตามหาครอบครัว Saroo เล่าว่า “เหมือนงมเข็มในมหาสมุทร รู้ว่าเข็มอยู่ในนั้น ไม่ได้หายไปไหน คุณเเค่ต้องมีความตั้งใจ”

Saroo พูดไปยิ้มไป ตัวเองโชคดี ได้รับความรักเเละการดูเเลจากพ่อเเม่บุญธรรมในออสเตรเลีย ซึ่งเป็นการ เ ป ลี่ ย น เเปลงชีวิตเขา ปี 2015 เขาเอาประสบการณ์ของตัวเองมาเขียนเป็นหนังสือชื่อ A Long Journey Home ปัจจุบันนี้การเดินทางของเขาได้จบลงเเล้ว เพราะว่าเขาได้ครอบครัวที่ล้ำค่าคืนมาเเล้วนั่นเอง

เป็นเรื่องน่ายินดีมากที่ทั้งสองได้กลับมาเจอกกัน เพราะอย่างที่ว่ากรณีที่หลงกันตอนเด็กมากโอกาสจะกลับมาเจอกกันนั้นยากมาก ดังนั้นการเป็นพ่อเป็นแม่นั้นจึงต้องดูแลเอาใจใส่เรื่องลูกอย่างมากและต้องดูแลให้ดีที่สุด

เคตรดิตที่มา : mommybooklet, tubesmile